Na ruim vier weken in Nederland voelt het bijna vertrouwd om weer op Schiphol te staan. De (rol)koffers zijn opnieuw gepakt, de laatste logeeradressen schoongemaakt, en terwijl we de sleutels van geleende auto en huizen terugbrengen, realiseren we ons dat dit leven, voor nu tussen twee werelden, inmiddels een soort routine is geworden. Alles loopt op rolletjes, tot aan de security toe. Alsof we de bus pakken, maar dan eentje van 11 uur met de service van eten en drinken naar de andere kant van de wereld.
Via Guangzhou vliegen we naar Kuala Lumpur, een tussenstop van 2 dagen voordat we doorreizen naar Lombok in Indonesië. Hoewel alles op Schiphol vlot verloopt, is dat in China wel even anders. Vanwege vertraging moeten we letterlijk de longen uit onze lijven rennen om op tijd bij de volgende vlucht te zijn. Maar China zou China niet zijn als ze ook dit niet goed geregeld zouden hebben. Priority sticker, voorrang bij immigratie en douane, en een privé busje wat ons via de wegen van het vliegveld naar het vliegveld brengt. Wanneer we ook maar 1 stap in het vliegveld doen, sluit de deur al.
In 2022 waren we ook al eens in Kuala Lumpur en het voelt dan ook vertrouwd. We eten in hetzelfde restaurant als de vorige keer, slapen in een luxe hotel met zwembad met uitzicht op de Petronas Towers. Die we deze keer ook bezoeken, wat een immense gebouwen en wat ongelooflijk veel mensen werken hier.
Wat me opviel: de stad is veranderd. Waar in 2022 nog lege winkelpanden stonden na de coronaperiode, zie je nu overal nieuwe, hippe zaakjes en bruisende markten. Alsof de stad een metamorfose heeft ondergaan. Het laat zien hoe snel een economie zich kan herstellen als de juiste energie en creativiteit aanwezig is. Eigenlijk net zoals recruitment: soms lijkt er even stilstand, maar onder de oppervlakte borrelt altijd nieuw talent en nieuwe ideeën.
Na twee dagen is het tijd voor het volgende avontuur. Lombok. Minder toeristisch dan Bali, maar minstens zo mooi. En belangrijker nog: hier kun je goed surfen. Na een paar lesjes in Taiwan kriebelt het opnieuw. We besluiten dit keer echt te investeren in sport en regelmaat, en dus lopen we het dorp Kuta door op zoek naar de perfecte gym. Xeno Fit blijkt perfect te zijn: een openlucht sportschool onder een gigantisch rieten dak, met het schema van een serieuze trainingslocatie. CrossFit, Hyrox, boksen het kan allemaal!
De combinatie van discipline en ontspanning, noemen ze dat niet rust, reinheid en regelmaat(?), is precies wat we nodig hebben. ’s Ochtends sporten, lekker naar het strand, wanneer Nederland wakker wordt de laptop openklappen, en daarna eten bij kleine lokale tentjes waar de nasi en mie voor een paar euro vers voor je neus worden gebakken. De energie is terug, het hoofd is leeg, en de wifi sterk genoeg om nieuwe vacatures open te zetten en kandidaten te bellen. Zo kom ik na ons bezoek aan Nederland ook in Azie weer langzaam in de werkmodus.
En nu weer over tot de orde van de dag – ik ga op zoek naar een Werkvoorbereider in de installatietechniek. Vanuit Lombok, met zicht op zee en een verse açaibowl binnen handbereik.