Reizen, werken en werven in het Verre Oosten – Wat Tainan mij leert over talent

Reizen, werken en werven in het Verre Oosten – Wat Tainan mij leert over talent

Tainan. Een naam die bij de meeste mensen niet direct een belletje doet rinkelen. Voor reizigers is het een charmante, traditionele stad in het zuiden van Taiwan – bekend om zijn tempels, street food, geschiedenis als oude hoofdstad en ooit zelfs onder invloed van de VOC. Maar terwijl ik door de smalle straatjes loop, ijskoffie drink in een hip café en me verbaas over de rust die deze stad uitstraalt, ontdek ik iets dat ik totaal niet had verwacht: Tainan is de geboorteplaats van Jen-Hsun Huang, de CEO en medeoprichter van NVIDIA. En ook Morris Chang, oprichter van TSMC – de grootste chipproducent ter wereld – groeide hier op.

Heel eerlijk: dat verwacht je niet van deze niet per se bruisende stad. Maar wat zegt dat eigenlijk? Over de mensen die hier wonen? Hun kennis en kunde? Precies, dat zegt vooral iets over mijn eigen (voor)oordelen.

Hier, in deze rustige, traditionele stad liggen de wortels van twee van de machtigste mensen in de wereldwijde technologie-industrie. Tainan, de stad van tempels, blijkt ook een bakermat van digitale revoluties. En dat zette me aan het denken: waar begint talent eigenlijk? Hoe herken je het? En hoe zorg je ervoor dat je het niet over het hoofd ziet?

Talent zit niet in een postcode
Als recruiter kijk je toch al snel naar herkenbare signalen: een HBO- of WO-diploma, een werkverleden bij bekende bedrijven, een profiel dat “af” voelt. Maar het verhaal van Huang en Chang laat zien dat talent niet gebonden is aan een plek, status of de “juiste” carrièrelijn.

Grote denkers kunnen uit de kleinste dorpen komen. Wereldleiders in tech kunnen geboren worden in een stad waar de wifi soms hapert en de scooter nog het favoriete vervoermiddel is.

Hoe vaak laten we ons – bewust of onbewust – leiden door veilige keuzes? Zoeken we écht naar potentie, of vooral naar bevestiging?

De juiste omgeving maakt het verschil
Wat Huang en Chang gemeen hebben: ze verlieten Taiwan op jonge leeftijd om te studeren in de VS. Maar wat hen gevormd heeft, ligt hier. In de cultuur van discipline, familie, hard werken – en vooral nieuwsgierigheid. En ja, in een land dat klein is, maar groot denkt. Taiwan investeert al jaren in techniek en onderwijs en is inmiddels wereldleider op het gebied van halfgeleiders – iets waar bijna niemand écht van begrijpt hoe het werkt, maar waar we allemaal afhankelijk van zijn.

Recent verscheen er een bericht dat NVIDIA een AI-hub wil openen in Taiwan – terug naar de roots van Huang. Hoe mooi is dat? En ik denk dan meteen: wat voor impact gaat zoiets hebben? Hoe ziet zo’n wervingsproces eruit?

AI bij NVIDIA is iets waar ontzettend veel mensen van dromen. En waar veel bedrijven ook van dromen: een overtal aan sollicitaties. Want in de praktijk is het vaak juist andersom. De meeste bedrijven waar ik voor werk, hebben moeite om überhaupt geschikte mensen te vinden. Maar zelfs met een overvloed aan kandidaten, blijft het een vak om de juiste eruit te pikken. Hoe selecteer je wie écht past, als iedereen op papier perfect lijkt?

Dat is nou precies waar recruitment spannend én strategisch wordt.

Werven met een bredere blik
Ik zit hier in mijn hotel in Tainan – tussen andere reizigers, laptops en opladers – te werken aan een opdracht voor een klant in Nederland. LinkedIn is mijn terrein, mijn werkveld. Maar de stad om me heen herinnert me eraan hoe belangrijk het is om met een open blik te blijven zoeken. Niet alleen naar wat iemand heeft gedaan, maar vooral naar wat iemand in zich heeft.

Recruitment is geen exacte wetenschap. Het is het verbinden van potentieel aan context, van ambitie aan kans. En soms begint dat bij jezelf: durven afwijken van het standaardprofiel. Anders durven kijken. Net zoals Huang ooit deed – op weg van Tainan naar Silicon Valley.

Zo. Genoeg gemijmerd. Tijd om weer even aan het werk te gaan. Maar wel met een glimlach – en stiekem een beetje trots dat ik deze column mocht schrijven op de geboortegrond van een paar van ’s werelds knapste koppen.

Moraal van het verhaal? Blijf nieuwsgierig. En oordeel niet te snel op basis van waar iemand vandaan komt – want voor je het weet, zoek je een Werkvoorbereider… en zit ze ergens tussen de tempels in Taiwan. Het kan allemaal.