Na een paar nachten in Kuta, Lombok waren we redelijk gewend aan onze nieuwe routine; sporten, ontbijten, surfen, lunchen, zwemmen, avondeten en naar bed. Dezelfde plek, elke dag hetzelfde ritme, en voor het eerst in maanden een gevoel van rust en routine. Maar soms lopen dingen anders. Voor één nacht was ons hotel volgeboekt en dat bood ons de perfecte kans om er even tussenuit te gaan. We besloten een mini-trip te maken naar Gili Air, een klein eilandje dat bekendstaat om zijn relaxte sfeer, snorkelplekken en het ontbreken van auto’s en scooters.
De reis naar Gili Air begint met een taxirit van twee uur. Op Lombok werkt Grab of Uber niet, maar gelukkig vinden we via de Bluebird-app een chauffeur. Officieel mag dit ‘taxibedrijf’ niet in Kuta rondrijden, maar de betreffende chauffeur heeft ons verzoek via de app geaccepteerd en zo lang we niks tegen het hotel zeggen is het allemaal goed. Door de groene binnenlanden en langs de prachtige kustlijnen rijden we naar de haven. Daar wacht ons de typische chaos van tussenhandelaren, bootjes en ‘speciale deals’. Uiteindelijk stappen we voor nog geen euro per persoon op een houten public boat. En hoewel de dame die de kaartjes verkoopt aangeeft dat er 40 personen op de boot zitten, tellen wij toch al gauw zestig anderen. De golven zijn wat hoger dan gedacht, en de oma naast ons grijpt Kevin stevig bij zijn been en begint daarna zachtjes te bidden. Een kwartiertje later staan we gelukkig veilig aan wal.
Op Gili Air voelt het meteen alsof we op vakantie zijn: zandweggetjes, palambomen, fietsen, paard en wagen, en overal kleine strandbarretjes. We huren voor een paar euro fietsen en ploffen neer bij een café voor een brunch. Daarna verkennen we het eiland. De snorkelspullen zijn niet compleet, Kevin is zijn duikbril vergeten, maar zelfs met één bril en wat improvisatie zien we al snel tropische vissen. Voor de volgende dag boeken we een snorkeltour. Een halve dag, privéboot, gids en kapitein voor omgerekend €45. We twijfelen nog even of het écht klopt, maar het blijkt een, vinden wij dan, gouden deal.
De volgende dag varen we uit. We stoppen op verschillende plekken rond de Gili’s: kleurrijk koraal, scholen vissen, en vooral: schildpadden. Grote, kleine, langzaam dobberend of sierlijk zwemmend. Hoogtepunt is een enorme reuzenschildpad vlak voor Gili Air zelf.
Tussen het snorkelen door lunchen we op Gili Meno bij een kleine warung, waar fried rice binnen tien minuten op tafel staat. Geen luxe, maar alles vers en met een glimlach geserveerd. Dat is precies de charme van deze eilanden: eenvoud die werkt.
’s Avonds schuiven we aan bij een strandtent met live muziek en eten we onder de sterrenhemel. Een paar dagen lang voelt alles zorgeloos en vertraagd. Geen scooters, geen haast, alleen het ritme van de zon en de zee. Zelfs een voetmassage past in het programma, en voor een paar euro laten we ons heerlijk in de watten leggen.
Na drie dagen keren we terug naar Lombok. In de haven staat onze vertrouwde chauffeur al klaar en nog geen vijf minuten later voelt het weer alsof we thuis zijn in Kuta. Een weekendje weg blijkt precies goed: een paar dagen eiland-vibes, nieuwe energie en herinneringen vol zonsondergangen en schildpadden.
En nu in Kuta weer over tot de orde van de dag! Ik ga op zoek naar een Projectleider die net zo goed kan navigeren tussen verschillende belangen als wij tussen de eilanden.