Na een maand op dezelfde plek te hebben verbleven, pakken we het vliegtuig – via onze grote favoriet Bangkok – naar Nepal. Vanuit de ‘Westerse wereld’ op naar het avontuur, en daar hebben we heel veel zin in! Een vriendin werkte twee maanden in een ziekenhuis in Nepal, en zo kwamen we op het idee om, voordat we aan onze 21-daagse trekking door de Himalaya beginnen, eerst een bezoek te brengen aan Chitwan.
Na één nachtje Kathmandu verlaten we de hoofdstad alweer en vertrekken we met de bus naar Chitwan. En dat blijkt meteen een avontuur op zich. Een bushalte kennen ze hier niet echt, dus staan we om 07:00 uur ergens langs een drukke weg waar zo’n twintig bussen achter elkaar geparkeerd staan. Meerdere keren laten we onze reservering zien en uiteindelijk belanden we ‘vanzelf’ in de juiste bus. Niet helemaal hoe we dit in Nederland gewend zijn, maar hé – het werkt!
De rit van zo’n 150 kilometer duurt volgens planning zeven uur. Wij doen er, met een kapotte bus en een ‘lunchpauze’ die uitloopt tot twee uur, uiteindelijk tien uur over. Gelukkig verveelt het uitzicht geen moment: beboste bergen, besneeuwde bergen, watervallen en dorpjes waar kinderen enthousiast zwaaien als we voorbijrijden. Wanneer we na tien uur reizen eindelijk aankomen in Chitwan, hebben we bijna letterlijk een aflevering van de Gevaarlijkste Wegen ter Wereld live meegemaakt. Heel even dachten we nog wel te kunnen werken onderweg, maar dat zit er met deze hobbelige rit echt niet in.
Wat wel opvalt: de buschauffeur rijdt hier standaard met een assistent, die niet alleen zorgt voor het regelen van de bagage of het roepen van haltes, maar ook nog eens behoorlijk technisch onderlegd is. De eerste problemen lost hij gewoon zelf op, met wat gereedschap en een dosis improvisatie. Zie je het al voor je in Nederland? Een monteur mee op elke lijnbus? Een overvloed aan technisch personeel?
Chitwan staat bekend om het gelijknamige National Park, waar neushoorns, krokodillen, beren, apen, talloze vogelsoorten en zelfs tijgers in het wild leven. De komende twee dagen staan volledig in het teken van safari’s – de eerste dag met een jeep, de volgende dag te voet. Best spannend, want een neushoorn is nou niet bepaald ongevaarlijk.
Tijdens de jeepsafari zien we vooral veel vogels en herten. Prachtig, maar stiekem hopen we natuurlijk op een neushoorn. Spoiler: die zien we niet tijdens de rit, maar gewoon vanaf ons eigen terras. Hij steekt rustig de rivier over, met twee vogels op zijn rug. Een nogal bijzonder gezicht, maar erg vet om te zien.
De volgende ochtend gaat de wekker weer vroeg. We stappen in een houten kano en glijden over de rivier naar de andere kant van het park. Mijn vriend maakt nog een grapje door zijn hand even in het water te steken, maar dat wordt door de gids direct afgeraden. Niet zo gek, als je weet dat er krokodillen zwemmen. Tijdens de wandeling zelf zien we weinig, en iets te vroeg keren we terug. ’s Middags besluiten we spontaan nóg een tocht te maken – en dat blijkt een gouden beslissing. We zien drie neushoorns, waaronder een moeder met haar jong. Wat een cadeau.
De laatste neushoorn vinden we puur dankzij de kennis en intuïtie van onze gids. Hij herkent verse sporen en zelfs wat huidresten in het gras, zet de pas erin – en ja hoor, daar staat hij. Op nog geen twintig meter afstand. Wanneer ik hem vraag hoe hij dit allemaal weet, antwoordt hij eenvoudig: “Door het te doen.” Als jonge jongen ging hij mee met ervaren gidsen, leerde luisteren, kijken en lezen wat de natuur vertelt. Geen diploma’s, geen certificaten – gewoon leren door te doen.
In Nederland zoeken we als recruiters vaak naar het schaap met de vijf poten: jong, ervaren, opgeleid én goedkoop. Maar soms is de beste kandidaat niet degene met de meeste papieren, maar degene met de juiste instelling en het lef om het gewoon te proberen
Hoewel het hier ruim dertig graden is en de luchtvochtigheid hoog, moet onze gids niet denken aan een baan op kantoor. Het park is zijn kantoor, de jungle zijn werkplek. En daar hoopt hij nog vele jaren rond te lopen.
En nu weer over tot de orde van de dag – ik ga op zoek naar een Werkvoorbereider die net zo veel plezier haalt uit zijn werkplek als onze gids in de jungle van Chitwan. Al twijfel ik of dat überhaupt mogelijk is.