China blijft een fascinerend land. Alles is groot, georganiseerd en chaotisch tegelijk. In Shanghai zie je dat al: een huwelijksmarkt in het park, ’s middags namaaksneakers scoren in een ondergrondse bazaar en ’s avonds dineren tussen de wolkenkrabbers. Maar pas in Hangzhou zie je hoe groot de sprong is die China op technologisch gebied heeft gemaakt.
Hangzhou is geen stad waar je in Nederland vaak iemand over hoort, zeg maar gerust niemand, maar er wonen wel “gewoon” ruim veertien miljoen mensen. Een soort Rotterdam, Amsterdam, Utrecht en nog wat provincies erbij, in één. En dan ook nog het hoofdkantoor van een aantal van de grootste tech- en fintechbedrijven ter wereld zoals Alibaba en Alipay.
Toch voelt onze eerste kennismaking met de stad verrassend lokaal. We lopen vanuit ons hotel zo Hefang Street op: rode lampions, kleine kraampjes, ouderen die buiten dansen, streetfood in alle soorten en maten. Een soort Ancient Town zoals we dat uit andere Chinese steden kennen. Voor één yuan (ongeveer 0,15 euro) per stuk eten we de lekkerste gyoza’s van de hele reis. Achter ons staat een gezin dat per se met mijn vriend op de foto wil. De vader vertelt trots dat hij voor een bedrijf werkt dat ook een kantoor in Maastricht en Rotterdam heeft. Rotterdam je weet wel, van de film waarin Jackie Chan op een gebouw loopt.
De volgende dag fietsen we naar West Lake, het meer dat het pronkstuk van Hangzhou is. Fietsen in China blijft bijzonder en leuk. Rood licht is vaak meer een suggestie dan een regel en niemand vertrouwt toeristen op een fiets, dat herken ik uit mijn eigen stad Rotterdam. Langs het meer is alles tot in de puntjes aangelegd en onderhouden, eigenlijk precies zoals we van China gewend zijn. We lopen over een dam dwars door het water, tussen duizenden Chinezen die hetzelfde idee hadden.
Midden op het pad spreekt iemand ons in het Nederlands aan: een geschiedenisleraar die al jaren in China woont. Hij geeft les aan Chinese studenten, maar bepaalde onderwerpen zoals Tiananmen, slaat hij maar even over. “Dat is hier niet zo’n handig thema,” zegt hij droog. Tja, hoe modern en technologisch China ook is, ze kennen een heel andere realiteit dan wij.
’s Avonds komen we via een omweg terecht in een brewpub met craft beer en live muziek. De grootste cultuurshock van de dag is eerlijk gezegd niet China zelf, maar het aantal westerlingen dat hier zit. Alsof we ineens in Berlijn zijn beland. Uit nieuwsgierigheid zoeken we op wat hier allemaal gebeurt en dan valt alles op zijn plek: Hangzhou blijkt een enorme fintech-hub te zijn. Grote techbedrijven en topuniversiteiten op nog geen uurtje van Shanghai. Geen wonder dat jonge professionals, Chinees én internationaal, hier massaal naartoe komen.
Wat me in heel China opvalt is die combinatie van mens en systeem. Alles is hier tot platform gemaakt: vervoer, betalen, eten bestellen, fietsen, treinen. Er zit altijd een (mini)app tussen, veelal in het Chinees, gelukkig ook steeds toegankelijker voor de toerist die geen Chinees spreekt. Zelfs koffie bestel je via een app, waar je dan ook direct afrekent er is niet eens een kassa en cash geld komt er al helemaal niet aan te pas. Gelukkig ontmoeten we ook nog Chinezen waar we mee kunnen praten, al is het natuurlijk weer via een app. En hoewel Google hier eigenlijk niet werk, is Google Translate onze grootste vriend. Met soms lachwekkende vertalingen aan toe.
In ons vak zie ik eigenlijk hetzelfde. We bouwen systemen, funnels, talentpools en dashboards. We gebruiken LinkedIn, ATS’en en AI-tools om kandidaten te vinden en processen te stroomlijnen. Allemaal nodig, zeker in deze toch wel krappe arbeidsmarkt. Maar uiteindelijk is het gesprek aan de “digitale keukentafel”, die ene intake, dat belletje, die eerlijke vraag, wat de match maakt of breekt.
China laat zien hoever je kunt komen met technologie, data en snelheid. Maar het zijn nog steeds mensen die de brug slaan tussen dat systeem en de werkelijkheid. De developer, de data-analist, maar ook de recruiter die snapt wat er achter een cv schuilgaat.
En nu weer over tot de orde van de dag! Ik ga op zoek naar een Recruiter in de techniek die net zo soepel schakelt tussen mens en data als de professionals in de techstad Hangzhou.