Inmiddels ben ik alweer 7 maanden met mijn vriend door Azië aan het reizen. Eind december startte we ons avontuur in Bangkok, Thailand. Na Oud & Nieuw in de hoofdstad te hebben gevierd, vertrokken we voor 10 dagen naar Koh Kood, een heerlijk klein eiland dat nog redelijk onontdekt is. Er rijden gelukkig nog erg weinig auto’s. Nog even een korte vakantie voordat het echte reizen zou beginnen.
10 januari vertrokken we richting Laos, waarna we over land naar Cambodja en China reisden. Na twee maanden in China pakten we het vliegtuig naar Hong Kong, waar een vriendin ons vier dagen op kwam zoeken. Daarna trokken we verder naar Taiwan, waar we toe waren aan zon, zee en strand. Uiteindelijk vonden we Taiwan zó leuk dat we er bijna zeven weken doorheen reisden. En omdat Zuid-Korea een lang gekoesterde droom was, vlogen we van Taipei naar Seoul. Wat een drukte, bijzondere cultuur en andere normen en waarden dan wij gewend zijn. Zuid-Korea is een fascinerend land.
Nu ik dit allemaal zo opschrijf, besef ik pas goed wat we de afgelopen zeven maanden allemaal hebben gezien, meegemaakt en gevoeld. Het is echt bizar. Met nog zo’n vijf maanden voor de boeg voelt dit moment als een natuurlijk rustpunt. Een pauze om te reflecteren. Want ja, deze reis is een droom. Ja, het is geweldig om zoveel verschillende landen en culturen te zien. En ja, het is heerlijk om even geen huishouden te hoeven runnen.
Maar begrijp me niet verkeerd: reizen is ook echt vermoeiend. Elke week weer je tas in- en uitpakken, nooit ergens de weg kennen, communiceren met handen en voeten, telkens wennen aan een nieuwe cultuur, een ander ritme, nieuwe geuren, geluiden en smaken. En dan ook nog hotels boeken, vervoer regelen, werken… het houdt nooit helemaal op.
Ik voel me op dit moment een beetje zoals veel mensen zich thuis in Nederland voelen: toe aan vakantie. Even uitzoomen. De tijd nemen om stil te staan bij wat we allemaal al hebben meegemaakt. Wat waren de echte hoogtepunten? Wat is ons favoriete land? En waar zouden we later nog eens naar terug willen? Foto’s terugkijken van Laos – hoe zag dat er eigenlijk ook alweer uit, en wat aten we daar allemaal?
De komende tien dagen brengen we door op Bali. Een Indonesisch eiland waarvan we dachten er nooit te komen. Veel toeristen en vooral heel veel Nederlanders. Maar ook veel mooie accommodaties met eigen zwembad en heerlijke nasi met saté. Even geen nieuwe indrukken, geen busreizen of grensovergangen. Gewoon even verblijven op één plek. Een boek lezen, een ‘stom’ televisieprogramma kijken en wat vaker Facetimen met het thuisfront.
Na Bali zien we wel weer. Misschien richting de andere eilanden van Indonesië, misschien terug naar Thailand, want daar serveren ze toch echt het allerlekkerste eten, of misschien iets heel anders. Dat is het mooie aan deze reis, we zijn flexibel en kunnen elke moment gaan en staan waar we willen, zolang er maar wifi is.
Voor nu eerst searchen naar Projectleiders en Werkvoorbereiders vanuit Seoul. Een stad waar ik echt nog eens terug moet komen, zo veel te zien en te doen. Trouwens ook een hele goede stad om te winkelen!